# Chapter 6: เลขานุการที่กลัว
—
ออฟฟิศของบริษัท Suvarn Capital อยู่ที่ตึกสำนักงานสูงชั้น 25 ย่านสาทร ผ่านประตูกระจกเข้าไปเป็นพื้นที่โล่งกว้าง พรมสีเทา โต๊ะทำงานเรียงตัว พนักงานสิบกว่าคนนั่งทำงานอย่างเงียบๆ
อรอนงค์และวิชัยเดินผ่านพนักงานที่หันมามอง สีหน้าพวกเขาเครียด กังวล บางคนกระซิบกัน
เจ้าหน้าที่ต้อนรับนำพวกเขาไปที่ห้องประชุมเล็กๆ มุมหนึ่งของออฟฟิศ
«รอสักครู่นะคะ ดิฉันจะไปเรียกคุณลดามาให้ค่ะ» เธอพูดก่อนจะปิดประตู
ห้องเงียบ มีเพียงเสียงแอร์และเสียงพิมพ์คอมพิวเตอร์จางๆ จากข้างนอก
วิชัยมองรอบห้อง โต๊ะประชุมไม้สีเข้ม เก้าอี้หกตัว ผนังกระจกมองเห็นออฟฟิศข้างนอก
«ท่านผู้กำกับคิดอย่างไรครับ?» เขาถาม
«ยังไม่รู้» อรอนงค์ตอบ «รอดูก่อนว่าเธอจะบอกอะไร»
ไม่นานนัก ประตูเปิด
ผู้หญิงวัยยี่สิบแปดเดินเข้ามา ผมยาวสีดำมัดเป็นหางม้า ใบหน้าซีด ดวงตาแดง เหมือนเพิ่งร้องไห้มา สวมชุดสูทสีเทา กระโปรงดำ มือถือกระเป๋าถือแน่น
น.ส.ลดา เรืองศรี เลขานุการส่วนตัวของคุณชัยพร
«สวัสดีค่ะ» เธอพูดด้วยเสียงสั่น
«สวัสดีค่ะ คุณลดา ดิฉัน พ.ต.อ. อรอนงค์ นี่ ร.ต.อ. วิชัย จากกองสืบสวน มาสอบถามเรื่องคุณชัยพรค่ะ»
ลดานั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้าม วางกระเป๋าลงบนโต๊ะ มือของเธอสั่น
«ดิฉันเสียใจกับเรื่องของคุณชัยพรค่ะ» อรอนงค์เริ่มต้น
ลดาพยักหน้า น้ำตาไหลลงมา เธอหยิบทิชชูเช็ดหน้า
«ขอโทษค่ะ» เธอกระซิบ «ดิฉันยังช็อกอยู่»
«เข้าใจค่ะ» อรอนงค์พูดเบาๆ «ใช้เวลาตามสบายนะคะ»
ลดาหายใจลึกๆ พยายามควบคุมอารมณ์ แต่มือยังสั่นอยู่
«คุณลดา คุณทำงานเป็นเลขานุการของคุณชัยพรนานเท่าไหร่ค่ะ?» อรอนงค์ถาม
«สามปีค่ะ» ลดาตอบ «ดิฉันเริ่มทำงานตั้งแต่ปี 2023 คุณชัยพรเป็นนายที่ดีค่ะ ใจดี เอาใจใส่พนักงาน»
«ความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับคุณชัยพรเป็นอย่างไรค่ะ?»
ลดาหยุดพูด มือของเธอกุมทิชชูแน่น
«เป็นนายกับลูกน้องค่ะ ธรรมดา»
อรอนงค์จับสายตาเธอ «แค่นายกับลูกน้องหรือค่ะ?»
ลดาลดสายตา น้ำตาไหลเพิ่มขึ้น
«ดิฉัน… ดิฉันไม่รู้จะพูดอย่างไรค่ะ»
«บอกความจริงค่ะ» อรอนงค์พูด «เราไม่ได้มาตัดสิน แค่ต้องการรู้ความจริงเท่านั้น»
ลดาร้องไห้ออกมา เสียงสะอึกสะอื้น
«ดิฉัน… ดิฉันกับเขามีความสัมพันธ์พิเศษค่ะ» เธอพูดในที่สุด «ตั้งแต่ปีที่แล้ว เราสนิทกันมากขึ้น เขาดีกับดิฉัน เอาใจใส่ ดิฉันรู้สึกว่าเขารักดิฉันจริงๆ»
«คุณรู้ไหมคะว่าเขามีภรรยา?»
«รู้ค่ะ» ลดาพูด «แต่เขาบอกว่าไม่มีความสุขกับเธอ เธอไม่รักเขา เขารู้สึกเหงา เขาบอกว่าจะหย่ากับเธอ แล้วจะแต่งงานกับดิฉัน»
อรอนงค์จดบันทึก «เขาสัญญาจริงหรือค่ะ?»
ลดาส่ายหน้า «ดิฉันก็ไม่แน่ใจค่ะ ตอนแรกดิฉันเชื่อ แต่เวลาผ่านไป เขาก็ยังไม่หย่า เขาบอกว่ารอเวลาที่เหมาะสม แต่ดิฉันรู้ว่าเขาคงไม่หย่าจริง»
«แล้วคุณยังอยู่กับเขาทำไมค่ะ?»
«เพราะดิฉันรักเขาค่ะ» ลดาพูด «เพราะดิฉันหวัง เพราะดิฉัน…»
เธอหยุดพูด หน้าซีดลง
อรอนงค์มองเธออย่างใกล้ชิด สังเกตอาการ
วิชัยก็สังเกตเช่นกัน ลดาซีดผิดปกติ มีอาการคลื่นไส้เล็กน้อย มือไปลูบท้อง
«คุณลดา คุณตั้งครรภ์ใช่ไหมคะ?» อรอนงค์ถามตรงๆ
ลดาสะดุ้ง น้ำตาไหลหนักขึ้น
«ค่ะ» เธอกระซิบ «ดิฉันตั้งครรภ์สองเดือนค่ะ»
«ของคุณชัยพรใช่ไหมค่ะ?»
«ค่ะ»
«เขารู้ไหมค่ะ?»
«รู้ค่ะ» ลดาพูด «ดิฉันบอกเขาเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว»
«เขาว่าอย่างไรค่ะ?»
ลดาร้องไห้หนักขึ้น «เขา… เขาไม่พอใจค่ะ เขาบอกว่าดิฉันต้องทำแท้ง บอกว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เหมาะสม บอกว่าถ้าดิฉันไม่ทำแท้ง เขาจะไล่ดิฉันออกจากงาน»
เสียงของเธอแหบ โกรธและเศร้าปนกัน
«คุณรู้สึกอย่างไรค่ะ?» อรอนงค์ถาม
«ดิฉันโกรธค่ะ โกรธมาก» ลดาพูด «ดิฉันให้ทุกอย่างกับเขา เวลา ความรัก ร่างกาย แต่เขากลับปฏิบัติกับดิฉันแบบนี้ เขาไม่เคยรักดิฉันจริงๆ เขาแค่ใช้ดิฉัน»
«คุณโกรธมากพอที่จะทำร้ายเขาไหมคะ?»
ลดาเงยหน้าขึ้นมอง «ไม่ค่ะ ดิฉันโกรธ แต่ไม่ได้ทำร้ายเขา ดิฉันยังรักเขาอยู่ ดิฉันแค่อยากให้เขารับผิดชอบ แค่นั้นเอง»
«เมื่อคืนวันที่ 14 มกราคม คุณอยู่ที่ไหนค่ะ?»
«อยู่บ้านค่ะ คอนโดแถวรามคำแหง อยู่คนเดียว นอนตั้งแต่สองทุ่ม ไม่ได้ออกไปไหน»
«มีใครพิสูจน์ได้ไหมค่ะ?»
«ไม่มีค่ะ ดิฉันอยู่คนเดียว แต่ดิฉันไม่ได้ฆ่าเขา ดิฉันสาบานได้»
อรอนงค์พยักหน้าช้าๆ «คุณรู้ไหมค่ะว่าใครอาจจะทำร้ายคุณชัยพร?»
ลดาคิดครู่หนึ่ง «ดิฉันไม่แน่ใจค่ะ แต่ดิฉันรู้ว่าเขามีปัญหากับหลายคน มีคู่ค้าที่เขาโกง มีลูกชายที่เกลียดเขา มีภรรยาที่ไม่รักเขา»
«คุณเคยเห็นคุณพรพิมล ภรรยาของเขาบ้างไหมค่ะ?»
«เห็นสองสามครั้งค่ะ ตอนเธอมาที่ออฟฟิศ เธอเย็นชามาก ไม่ยิ้ม ไม่พูดมากกับใคร ดิฉันรู้สึกว่าเธอไม่ชอบดิฉัน»
«เธอรู้เรื่องคุณกับคุณชัยพรไหมค่ะ?»
«ดิฉันไม่รู้ค่ะ แต่อาจจะรู้ เพราะเธอมองดิฉันแบบ… แบบเกลียด»
อรอนงค์จดบันทึก «อีกอย่างค่ะ คุณรู้ไหมว่าคุณชัยพรมีธุรกิจผิดกฎหมายบ้าง?»
ลดาขมวดคิ้ว «ธุรกิจผิดกฎหมาย? คุณหมายความว่าอย่างไรค่ะ?»
«การฟอกเงิน การฉ้อโกงลูกค้า»
ลดาส่ายหน้า «ดิฉันไม่รู้เรื่องนี้ค่ะ ดิฉันแค่ทำงานเป็นเลขานุการ จัดการตารางนัดหมาย ดูแลเอกสาร ถ้ามีธุรกิจผิดกฎหมาย เขาคงไม่บอกดิฉัน»
อรอนงค์มองตาเธอ ตัดสินใจว่าเธอน่าจะพูดจริง
«ขอบคุณสำหรับข้อมูลนะคะ คุณลดา» อรอนงค์ยืนขึ้น «ถ้านึกอะไรได้อีก โปรดติดต่อดิฉันนะคะ»
ลดารับนามบัตร มือยังสั่นอยู่
«คุณตำรวจค่ะ» เธอพูดเบาๆ «ดิฉันจะเป็นอย่างไร? ตอนนี้ดิฉันตั้งครรภ์ ไม่มีนาย ดิฉันกลัวว่าจะถูกไล่ออก»
«คุณทำงานที่นี่ต่อได้นะครับ» วิชัยพูด «บริษัทยังคงดำเนินกิจการ มีคณะกรรมการบริหาร คุณคงไม่โดนไล่ออก»
«แต่ทุกคนมองดิฉันแปลกๆ ค่ะ พวกเขารู้เรื่องดิฉันกับคุณชัยพร พวกเขาคิดว่าดิฉันเป็นนางสาว ดิฉันอายมากค่ะ»
«เข้มแข็งไว้นะคะ» อรอนงค์พูด «ทุกอย่างจะผ่านไปได้»
ลดาพยักหน้า เช็ดน้ำตา
พวกเขาออกจากห้องประชุม ผ่านออฟฟิศไปยังลิฟต์ พนักงานหันมามอง กระซิบกัน
ในลิฟต์ วิชัยถาม «ท่านผู้กำกับคิดว่าเธอโกหกไหมครับ?»
«บางทีจริง บางทีโกหก» อรอนงค์ตอบ «เธอรักเขา แต่ก็โกรธเขา เธอต้องการเขา แต่ก็เกลียดเขา อารมณ์มันซับซ้อน»
«แล้วเรื่องตั้งครรภ์ล่ะครับ? เธออาจจะมีแรงจูงใจถ้าเขาขู่จะไล่ออก»
«ใช่ แต่เธอมีข้อแก้ตัวอ่อนๆ» อรอนงค์พูด «อยู่บ้านคนเดียว ไม่มีพยาน แปลว่าเธออาจจะออกไปได้ เข้าตึก The Zenith ได้ ขึ้นชั้น 13 ได้»
«แต่ CCTV ครับ ไม่เห็นใครเข้าออก»
«ช่วง 3 นาทีที่ภาพดับ» อรอนงค์พูด «ถ้าเธอใช้รหัสปิดกล้อง เธอเข้าออกได้โดยไม่มีใครเห็น»
«แต่เธอไม่มีรหัสครับ พรพิมลต่างหากที่มีรหัส»
«หรือลดาขโมยรหัสมา» อรอนงค์พูด «เธอเป็นเลขานุการ อาจจะรู้รหัสต่างๆ ของชัยพร»
วิชัยนิ่งไป «งั้นผู้ต้องสงสัยเพิ่มขึ้นอีกคนครับ»
«ใช่ ตอนนี้เรามีสามคน» อรอนงค์นับนิ้ว «พรพิมล ซื้อเชือกล่วงหน้า มีแรงจูงใจแข็งแกร่ง มีรหัสปิดกล้อง มีโอกาสใช้เชือกปีนลงจากชั้น 13 ลดา ตั้งครรภ์ ถูกปฏิเสธ โกรธชัยพร อาจจะขโมยรหัสมาใช้ ชนินทร์ มีหนี้ 5 ล้าน ขอเงินพ่อไม่ได้ โกรธพ่อ แต่มีข้อแก้ตัวแข็งแกร่ง»
«แล้วเราจะแยกว่าใครทำได้อย่างไรครับ?»
อรอนงค์มองออกไปนอกหน้าต่าง กรุงเทพฯ ยามบ่าย ท้องฟ้าครึ้ม เมฆมืดคลุม ฝนกำลังจะตก
«เราต้องหาหลักฐานที่แข็งแกร่งกว่านี้» เธอพูด «ต้องหาเชือก ต้องยืนยันว่าใครใช้รหัสปิดกล้อง ต้องพิสูจน์ว่าใครอยู่ในห้องคืนนั้น»
«ครับ»
ลิฟต์หยุด พวกเขาเดินออกไปที่รถ
ฝนเริ่มตก หยดเล็กๆ กระทบกับหน้ารถ ทำให้กระจกเปียก
อรอนงค์นั่งในรถ มองฝนตก
ลดา ผู้หญิงที่ตั้งครรภ์ โกรธแค้น ถูกหลอก
พรพิมล ผู้หญิงที่เย็นชา วางแผนล่วงหน้า มีเบาะแสชี้ไปหาเธอ
ชนินทร์ หนุ่มน้อยที่เกลียดพ่อ แต่ก็เสียใจ มีข้อแก้ตัวแข็งแกร่ง
ใครคือฆาตกร?
หรือทั้งสามคนมีส่วนร่วม?
อรอนงค์ยังไม่รู้
แต่เธอรู้สิ่งหนึ่ง
ความจริงกำลังใกล้เข้ามา
เธอแค่ต้องหาให้เจอ
—
บ่ายวันรุ่งขึ้น
วิชัยกลับไปที่บริษัท Suvarn Capital อีกครั้ง คนเดียว ไม่มีอรอนงค์
เขามีคำถามที่ต้องการถามลดา คำถามที่เขารู้สึกว่าเธอจะไม่ตอบถ้ามีผู้กำกับอยู่
เขาโทรหาเธอก่อนขึ้นไป
«สวัสดีครับ คุณลดา ผม ร.ต.อ. วิชัยครับ อยากคุยกับคุณเพิ่มเติมอีกสักครู่ได้ไหมครับ?»
เสียงลดาตอบมา ลังเล «ตอนนี้หรือคะ? ดิฉันกำลังจะกลับบ้านแล้วค่ะ»
«งั้นผมไปคุยที่ล่างได้ไหมครับ? ไม่นานครับ สิบนาทีพอ»
ความเงียบ
«…ได้ค่ะ รอดิฉันที่ล็อบบี้นะคะ»
วิชัยรอที่ล็อบบี้ ยืนมองคนเดินผ่านไปมา พนักงานออฟฟิศเลิกงานกันพร้อมๆ
ไม่นานนัก ลดาเดินออกมาจากลิฟต์ สวมเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อน กางเกงสีดำ ถือกระเป๋าถือ ใบหน้าอ่อนล้า ดวงตาบวม
«สวัสดีค่ะ คุณตำรวจ» เธอพูดเบาๆ
«สวัสดีครับ ขอบคุณที่ให้เวลาครับ» วิชัยพูด «เดินคุยไปด้วยกันได้ไหมครับ? หาที่เงียบๆ สักหน่อย»
ลดาพยักหน้า พวกเขาเดินออกไปข้างนอกตึก ไปนั่งที่ม้านั่งสวนเล็กๆ หน้าตึก ต้นไม้ร่มรื่น เสียงรถวิ่งจางๆ
«มีอะไรหรือคะ?» ลดาถาม
วิชัยมองเธอ แล้วพูดเบาๆ «ผมอยากถามอีกครั้งครับ เพราะผมรู้สึกว่า… คุณอาจจะมีอะไรที่ยังไม่ได้บอก»
ลดาลดสายตา «ดิฉันบอกทุกอย่างแล้วค่ะ»
«คุณตั้งครรภ์ คุณถูกปฏิเสธ คุณโกรธ» วิชัยพูด «แต่คุณยังรักเขาอยู่ใช่ไหมครับ?»
ลดาเงียบ น้ำตาไหล
«คุณลดา» วิชัยพูดเบาขึ้น «ผมไม่ใช่ผู้กำกับ ผมไม่ได้มาตัดสิน ผมแค่อยากรู้ความจริง ถ้าคุณมีอะไรที่อยากบอก บอกได้เลยครับ»
ลดาหายใจสั่นๆ «ดิฉัน… ดิฉันไม่รู้จะบอกยังไงค่ะ»
«เริ่มจากตรงไหนก็ได้ครับ»
ความเงียบ
«คุณชัยพร» ลดาพูดในที่สุด «เขา… เขาไม่ดีกับดิฉันอย่างที่ดิฉันบอกค่ะ»
วิชัยนิ่ง รอให้เธอพูดต่อ
«เขาดีตอนแรก» ลดาพูด «ใจดี เอาใจใส่ แต่ทีหลัง… เขาเปลี่ยนไป เขาเริ่มบังคับดิฉัน ขู่ว่าจะไล่ออกถ้าดิฉันไม่เชื่อฟัง บังคับให้ดิฉันทำตามที่เขาต้องการ»
«ทำอะไรครับ?»
ลดาส่ายหน้า «ดิฉันไม่อยากพูดค่ะ มันน่าอับอาย»
วิชัยพูดเบาๆ «เขาทำร้ายคุณหรือครับ?»
ลดาพยักหน้าช้าๆ น้ำตาไหลหนัก
«เมื่อไหร่ครับ?»
«หลายครั้งค่ะ» ลดากระซิบ «ตอนที่ดิฉันไม่เชื่อฟัง หรือทำผิดพลาด เขาตบดิฉัน ดึงผมดิฉัน ผลักดิฉันล้มลงพื้น บางทีเขาก็ขังดิฉันไว้ในห้องประชุม ไม่ให้ออกจนกว่าดิฉันจะขอโทษ»
วิชัยจับได้แล้ว นี่คือสาเหตุที่ลดากลัว นี่คือสาเหตุที่เธอสั่น
«แต่…» ลดาพูดเบาลง น้ำเสียงลังเล «ดิฉันสังเกตเห็นอะไรบางอย่างค่ะ»
«อะไรครับ?»
«ช่วง 2-3 เดือนก่อน เขาเริ่มเปลี่ยนไป» ลดาพูด «เขาดู… ประหม่า เหมือนกลัวอะไรบางอย่าง»
วิชัยเอนตัวไปข้างหน้า «กลัวอย่างไรครับ?»
«ตกใจง่าย มองออกไปนอกหน้าต่างบ่อยๆ เวลาโทรศัพท์ดัง เขาจะสะดุ้ง ต้องตรวจสอบเบอร์ก่อนรับเสมอ» ลดาพูด «บางครั้งกลางดึก เขาโทรมาถามว่าดิฉันปิดประตูออฟฟิศแล้วหรือยัง ถามว่ามีใครตามมาหรือเปล่า»
«คุณคิดว่าเขากลัวใครครับ?»
«ดิฉันไม่รู้ค่ะ» ลดาส่ายหน้า «ดิฉันถามเขา เขาก็บอกว่าไม่มีอะไร แต่ดิฉันรู้ว่าเขากำลังกลัวอะไรบางอย่าง เขาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน»
«กลัวตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ?»
«ประมาณ 2-3 เดือนก่อนค่ะ» ลดาพูด «ดิฉันสังเกตชัดเจนหลังจากช่วงปลายปีที่แล้ว เขาเริ่มระมัดระวังตัวมากขึ้น บางทีก็เหมือนคนที่รู้ว่ามีอันตรายใกล้เข้ามา»
วิชัยจดบันทึกในใจ 2-3 เดือนก่อน ลำดับเหตุการณ์ตรงกับหลายอย่าง พรพิมลซื้อเชือก ชัยพรเริ่มกลัว
แต่กลัวอะไร? กลัวใคร?
«ทำไมคุณไม่แจ้งความครับ?» เขาถาม
«เพราะดิฉันกลัวค่ะ» ลดาพูด «กลัวว่าเขาจะไล่ดิฉันออก กลัวว่าจะไม่มีคนเชื่อ เขาเป็นเศรษฐี มีอิทธิพล ดิฉันเป็นแค่เลขานุการ ใครจะเชื่อดิฉัน?»
«แล้วตอนที่คุณตั้งครรภ์ เขาบอกให้ทำแท้ง คุณรู้สึกอย่างไรครับ?»
«ดิฉันโกรธค่ะ โกรธมากจนอยากฆ่าเขา» ลดาพูด แล้วสะดุ้ง «แต่ดิฉันไม่ได้ฆ่าเขาจริงๆ นะคะ ดิฉันแค่คิด ไม่ได้ทำ»
วิชัยมองเธอ «ผมเชื่อครับ แต่คุณต้องบอกความจริงทั้งหมด คุณรู้อะไรเกี่ยวกับคดีนี้บ้างครับ?»
ลดานิ่งไปครู่หนึ่ง «ดิฉัน… ดิฉันเห็นเขากับผู้หญิงคนหนึ่งค่ะ สามเดือนก่อน ที่ร้านอาหารย่านสาทร เขานั่งกับเธอ พูดคุย หัวเราะ ดิฉันตามไปดู แอบมอง เขาดูมีความสุขกับเธอมากกว่ากับดิฉัน»
«คุณรู้ไหมครับว่าเธอคือใใคร?»
«ไม่รู้ค่ะ แต่ดิฉันถ่ายรูปเธอไว้» ลดาพูด «ดิฉันอยากรู้ว่าเธอคือใคร»
เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดรูป แสดงให้วิชัยดู
วิชัยมอง ผู้หญิงวัยสามสิบห้า ผมยาว สวม ชุดสูทสีดำ นั่งตรงข้ามชัยพร ใบหน้าชัด
«ผมขอส่งรูปนี้ไปตรวจสอบได้ไหมครับ?» วิชัยถาม
ลดาพยักหน้า «ได้ค่ะ»
วิชัยส่งรูปไปที่อีเมลตัวเอง
«อีกอย่างครับ» เขาถาม «คุณรู้ไหมว่าคุณชัยพรมีธุรกิจผิดกฎหมาย? การฟอกเงิน?»
ลดานิ่งไป สีหน้าเปลี่ยน
«คุณรู้ใช่ไหมครับ?» วิชัยถาม
ลดาพยักหน้าช้าๆ «รู้ค่ะ แต่ดิฉันไม่ได้มีส่วนร่วม ดิฉันแค่เห็นเอกสาร เห็นการโอนเงิน ตัวเลขที่ไม่สมเหตุสมผล ดิฉันรู้ว่าเขาทำอะไรผิดๆ แต่ดิฉันกลัวที่จะถาม»
«คุณกลัวว่าเขาจะทำอะไรคุณใช่ไหมครับ?»
«ค่ะ» ลดาพูด «ดิฉันกลัวว่าเขาจะฆ่าดิฉัน ถ้าดิฉันรู้มากเกินไป»
วิชัยจดบันทึก «ตอนนี้เขาตายแล้ว คุณปลอดภัยครับ แต่คุณต้องบอกเราทุกอย่างที่คุณรู้ เพื่อช่วยเราหาคนฆ่าเขา»
ลดาพยักหน้า «ดิฉันจะบอกทุกอย่างค่ะ แต่ดิฉันไม่รู้มากนัก ดิฉันแค่รู้ว่าเขาโอนเงินเข้าบัญชีต่างประเทศ เขามีลูกค้าที่ไม่เคยมาออฟฟิศ เขามีการประชุมลับบ่อยๆ»
«คุณจำชื่อลูกค้าเหล่านั้นได้ไหมครับ?»
«จำไม่ได้หมดค่ะ แต่มีคนหนึ่งที่ดิฉันจำได้ เพราะเขามาบ่อย ชื่อคุณสมพล ไม่รู้นามสกุล เขาเป็นนักธุรกิจ สูง ผิวคล้ำ พูดเสียงดัง»
วิชัยจดบันทึก «ขอบคุณครับ นี่เป็นข้อมูลที่มีประโยชน์มาก»
ลดามองเขา «คุณตำรวจคะ ดิฉันมีคำถามค่ะ»
«ว่าครับ?»
«ใครฆ่าเขาคะ?» ลดาถามเบาๆ «คุณรู้แล้วใช่ไหมคะ?»
วิชัยส่ายหน้า «ยังครับ แต่เรากำลังใกล้ความจริงแล้ว»
ลดานิ่งไป «ดิฉันไม่รู้ว่าควรจะดีใจหรือเสียใจค่ะ เขาทำร้ายดิฉัน แต่ดิฉันก็ยังรักเขาอยู่ ดิฉันคิดว่าดิฉันบ้าใช่ไหมคะ?»
«ไม่ครับ» วิชัยพูดเบาๆ «คุณแค่ถูกหลอก คุณแค่เชื่อใจคนผิด นั่นไม่ใช่ความผิดของคุณ»
ลดาร้องไห้ «ขอบคุณค่ะ ที่ฟัง»
«ไม่เป็นไรครับ» วิชัยพูด «อีกอย่างครับ ลูกในท้อง คุณจะเก็บหรือครับ?»
ลดาลูบท้องเบาๆ «ดิฉันจะเก็บค่ะ แม้เขาไม่อยากได้ แต่ดิฉันอยากได้ เป็นเลือดเนื้อของดิฉัน และ… อาจจะเป็นสิ่งเดียวที่เหลืออยู่จากเขา»
วิชัยยิ้มบางๆ «ขอให้โชคดีครับ คุณลดา»
«ขอบคุณค่ะ»
พวกเขานั่งเงียบอยู่ครู่หนึ่ง มองรถวิ่งผ่านไปมา
«ผมต้องไปแล้วครับ» วิชัยพูด «ถ้านึกอะไรได้อีก โทรหาผมได้เลยนะครับ»
«ค่ะ»
วิชัยยืนขึ้น ก้มศีรษะเล็กน้อย แล้วเดินจากไป
ลดานั่งอยู่คนเดียว มองท้องฟ้าที่พระอาทิตย์กำลังลับขอบฟ้า แสงสีส้มทองอาบไปทั่ว
เธอรู้สึกเบาขึ้นหลังจากเล่าความจริง
แต่ก็ยังเจ็บปวด
เพราะคนที่เธอรัก คนที่เธอให้ทุกอย่าง
ตายไปแล้ว
และเธอไม่มีโอกาสบอกเขาว่า เธอยังรักเขาอยู่
แม้ว่าเขาจะทำร้ายเธอแค่ไหน
เธอก็ยังรักเขา
นั่นคือโชคชะตาของเธอ
นั่นคือความรักที่ผิดพลาด
แต่มันก็คือความรักของเธอ
—
วิชัยเดินกลับไปที่รถ ในใจเขารู้สึกหนักใจ
ลดาเป็นเหยื่อ — ถูกหลอก ถูกทำร้าย ตั้งครรภ์ ถูกปฏิเสธ แต่ยังรักคนที่ทำร้ายเธออยู่
เขาเห็นความเจ็บปวดในดวงตาของเธอ ความสับสนในน้ำเสียงของเธอ ความกลัวที่เธอพยายามซ่อน
ชัยพรไม่ใช่แค่เศรษฐีที่ถูกฆ่า เขาเป็นคนที่ทำร้ายคนอื่น ทิ้งรอยแผลไว้ในหัวใจของคนรอบข้าง
และตอนนี้ วิชัยต้องหาว่าใครในบรรดาคนเหล่านั้น โกรธมากพอที่จะฆ่า
—
**End of Chapter 6**
—
**Word Count**: ~2,600 words
**Clues Revealed**:
– ลดามี affair กับชัยพร สามปี
– **ตั้งครรภ์ 2 เดือน** — ของชัยพร
– ชัยพรปฏิเสธ ขู่ไล่ออกถ้าไม่ทำแท้ง
– ลดาโกรธ แต่อ้างว่ายังรักเขาอยู่
– ข้อแก้ตัวอ่อน: อยู่บ้านคนเดียว ไม่มีพยาน
– อาจจะขโมยรหัสจากชัยพรได้ (เป็นเลขานุการ)
– ไม่รู้เรื่องธุรกิจผิดกฎหมาย
– พรพิมลมองลดาแบบเกลียด (อาจรู้เรื่อง affair)
**Suspects Summary:**
1. พรพิมล: เบาะแสเยอะ ซื้อเชือก มีรหัส แข็งแกร่งที่สุด
2. ลดา: แรงจูงใจแข็งแกร่ง ข้อแก้ตัวอ่อน อาจขโมยรหัส
3. ชนินทร์: แรงจูงใจแข็งแกร่ง ข้อแก้ตัวแข็งแกร่ง น่าจะไม่ใช่
**Next**: Chapter 7 – Interview สมชาย (คู่ค้า)