Humans Need Not

# Chapter 12: คู่ค้าที่พยายามหนี — เช้าวันถัดมา 06.00 น. โทรศัพท์ของอรอนงค์ดังขึ้น เธอหยิบมาดู **”วิชัย”** «สวัสดีครับ ท่านผู้กำกับ ขอโทษที่โทรมาเช้าครับ» «ไม่เป็นไร» อรอนงค์ตอบ พลางหาวเบาๆ «มีอะไรหรือ?» «มีข่าวด่วนครับ» วิชัยพูด «สมชาย วงศ์ไพศาล กำลังจะหนีออกนอกประเทศ» อรอนงค์นั่งตัวตรงทันที «คุณแน่ใจนะ?» «ครับ» วิชัยพูด «คนของเราติดตามเขาอยู่ เขาออกจากบ้านตอน 05.00 น. กำลังเดินทางไปสนามบินสุวรรณภูมิ เที่ยวบิน 08.30 น. ไปสิงคโปร์» อรอนงค์ลุกขึ้นจากเตียง «แจ้งเจ้าหน้าที่สนามบินให้จับตัวเขาทันที» เธอสั่ง «อย่าให้เขาขึ้นเครื่อง» «ครับ ผมกำลังจัดการอยู่ครับ» «ฉันต้องไปแล้ว» อรอนงค์พูด «รอฉันที่สนามบิน» «ครับ» เธอวางสาย แต่งตัวเร็วๆ ออกจากบ้าน — 07.30 น. สนามบินสุวรรณภูมิ อรอนงค์และวิชัยยืนรออยู่ที่ห้องสอบสวนเล็กๆ ในสนามบิน … Read more

# Chapter 11: ร่องรอยการซื้อ — บ่ายวันเดียวกัน 14.00 น. วิชัยนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ในห้องทำงาน หน้าจอแสดงรายการธุรกรรมบัตรเครดิตของพรพิมล เขาเลื่อนดูทีละรายการ อย่างละเอียด ช้าๆ อรอนงค์ยืนอยู่ข้างหลัง มองหน้าจอด้วย «มีอะไรน่าสงสัยไหม?» อรอนงค์ถาม «ครับ มีครับ» วิชัยพูด นิ้วชี้ไปที่รายการหนึ่ง **วันที่ 2 มกราคม 2026** **ร้าน: Peak Outdoor Gear (Siam Paragon)** **จำนวนเงิน: 3,850 บาท** «วันที่ 2 มกราคม» วิชัยพูด «สองสัปดาห์ก่อนเกิดเหตุ พรพิมลซื้อของที่ร้านอุปกรณ์ปีนเขา ดูเหมือนเธอจะเตรียมการล่วงหน้า ไม่ใช่ทำไปด้วยอารมณ์ชั่ววูบ แต่เป็นการวางแผนอย่างละเอียด» อรอนงค์มองรายการนั้นอย่างใกล้ชิด «จำนวนเงิน 3,850 บาท» เธอพูด «เชือกปีนเขาคุณภาพดีราคาประมาณนี้» «ครับ» วิชัยพูด «ผมโทรไปถามร้านแล้ว พวกเขายืนยันว่าพรพิมลซื้อเชือกไนลอนสีน้ำเงิน ยาว 10 … Read more

# Chapter 10: ภรรยาที่ถูกจับจ้อง — เช้าวันถัดมา 09.00 น. อรอนงค์นั่งในห้องสอบสวนเล็กๆ ของโรงพัก โต๊ะไม้เก่าๆ เก้าอี้สองตัวตรงข้ามกัน หน้าต่างบานเล็กมีแสงแดดส่องผ่านม่านบาง บรรยากาศเงียบสงบและเย็นชา วิชัยยืนอยู่ริมฝาผนัง ถือแฟ้มเอกสาร สีหน้าจริงจัง เสียงเคาะประตู «เข้ามาค่ะ» อรอนงค์พูด ประตูเปิด พรพิมลเดินเข้ามาในชุดสูทสีกรมท่า ผมรวบเรียบร้อย สีหน้าเรียบเฉย แต่ดวงตามีเงาเล็กน้อย «สวัสดีค่ะ คุณตำรวจ» เธอพูดเรียบ «สวัสดีค่ะ คุณพรพิมล» อรอนงค์ลุกขึ้น «ขอบคุณที่มาค่ะ เชิญนั่งค่ะ» พรพิมลนั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้าม มือประสานกันบนโต๊ะ หลังตรง ท่าทางมั่นใจ อรอนงค์นั่งลง มองตรงเข้าตา «คุณพรพิมล เมื่อวานเราได้ตรวจค้นห้อง 12B และ 13A» อรอนงค์พูดช้าๆ «เราพบหลักฐานบางอย่างที่อยากจะสอบถามค่ะ» «ค่ะ» พรพิมลตอบสั้นๆ อรอนงค์พยักหน้าให้วิชัย วิชัยวางรูปถ่ายหลายแผ่นบนโต๊ะ รูปแรก: รอยขีดข่วนบนราวกันตกห้อง 12B รูปที่สอง: รอยขีดข่วนบนราวกันตกห้อง … Read more

# Chapter 9: ร่องรอยบนระเบียง — 05.00 น. ท้องฟ้ายังมืดมิด รถของอรอนงค์จอดหน้าตึก The Zenith วิชัยถือกล่องอุปกรณ์ตรวจพิสูจน์ หมายค้นในมือ คุณวิศิษฏ์ หัวหน้าผู้จัดการ ยืนรออยู่หน้าล็อบบี้ด้วยสีหน้าเครียด «สวัสดีครับ คุณตำรวจ» เขาพูดด้วยเสียงเหนื่อย «ผมได้เตรียมทุกอย่างแล้ว คุณพรพิมลยังไม่ตื่น» «ดีค่ะ» อรอนงค์พูด «เราต้องการเข้าตรวจห้อง 12B และ 13A ตอนนี้เลย» «ครับ ตามผมมาครับ» พวกเขาขึ้นลิฟต์ไปชั้น 12 บรรยากาศเงียบ มีเพียงเสียงลิฟต์วิ่ง «ห้อง 12B ก่อนนะครับ?» วิศิษฏ์ถาม «ค่ะ» ลิฟต์หยุด ประตูเปิด พวกเขาเดินออกไปที่ทางเดิน กล้อง CCTV ติดอยู่มุมเพดาน ไฟแดงกะพริบ อรอนงค์มองกล้อง จำช่วงเวลา 22.57-23.00 น. ที่ภาพดับ ตรงนี้แหละ พวกเขาเดินมาถึงห้อง 12B วิศิษฏ์หยิบ … Read more

# Chapter 8: ช่องว่าง 3 นาที — โรงพักกองสืบสวน กลางดึก ร.ต.ท. ธนา ศรีสุวรรณ นั่งหน้าคอมพิวเตอร์ นิ้วมือพิมพ์บนคีย์บอร์ดอย่างคล่องแคล่ว หน้าจอแสดงไฟล์ CCTV จาก The Zenith หลายหน้าต่างเปิดพร้อมกัน — ช่วงเวลา, ข้อมูลพื้นฐาน, บันทึกระบบ อรอนงค์ยืนอยู่ข้างหลัง มองหน้าจอตั้งใจ วิชัยนั่งข้างๆ ถือแก้วกาแฟ 22.57-23.00 น. ช่องว่าง 3 นาที «บันทึกการเข้าถึงครับ» ธนาพูดเรียบๆ ไม่หันมามอง สายตาจับจ้องหน้าจอ «ผู้ใช้ pornpimon เข้าระบบเวลา 22.55 น. ปิดกล้อง 3 นาที แล้วออกจากระบบ» «แน่ใจหรือครับ?» วิชัยถาม «แน่ใจครับ» ธนาตอบ แล้วกดคีย์บอร์ดอีกครั้ง «ดูนี่ครับ ประทับเวลาชัด ไฟล์บันทึกไม่มีทางปลอม» เธอกดเล่นซ้ำ … Read more

# Chapter 7: คู่ค้าที่สิ้นหวัง — บ้านของคุณสมชาย วงศ์ไพศาล อยู่ที่ย่านบางนา ทาวน์เฮาส์สองชั้นในหมู่บ้านจัดสรร รถอรอนงค์จอดหน้าบ้าน ท้องฟ้ายามบ่ายครึ้มฝน วิชัยมองบ้าน สังเกตว่าหญ้าสนามไม่ได้ตัด ประตูรั้วมีสนิมเล็กน้อย สีผนังซีดจาง เหมือนบ้านที่เจ้าของไม่ค่อยมีเวลาดูแล «บ้านดูเงียบเชียว» วิชัยพูด «ครอบครัวเขาไปอยู่ต่างจังหวัดตามข้อมูล» อรอนงค์ตอบ «เขาอยู่คนเดียว ทำงานที่บ้าน» พวกเขาเดินเข้าไป กดกริ่ง ไม่นานนัก ประตูเปิด ชายวัยห้าสิบปี ผมบางเริ่มหงอก ใบหน้าซีดเคร่งเครียด ดวงตาเต็มไปด้วยความกังวล สวมเสื้อเชิ้ตยับกับกางเกงยีนส์ คุณสมชาย วงศ์ไพศาล คู่ค้าของชัยพร «สวัสดีครับ» เขาพูดด้วยเสียงสั่น «ผมสมชายครับ คุณคงเป็นตำรวจที่โทรมาใช่ไหม?» «สวัสดีค่ะ ดิฉัน พ.ต.อ. อรอนงค์ นี่ ร.ต.อ. วิชัย» อรอนงค์พูด «ขอรบกวนสักครู่ได้ไหมค่ะ?» «ได้ครับ ได้ครับ เชิญข้างในครับ» สมชายรีบเปิดประตูกว้าง วิชัยสังเกตว่าสมชายกังวลผิดปกติ มือสั่น พูดเร็ว อธิบายก่อนถูกถาม … Read more

# Chapter 6: เลขานุการที่กลัว — ออฟฟิศของบริษัท Suvarn Capital อยู่ที่ตึกสำนักงานสูงชั้น 25 ย่านสาทร ผ่านประตูกระจกเข้าไปเป็นพื้นที่โล่งกว้าง พรมสีเทา โต๊ะทำงานเรียงตัว พนักงานสิบกว่าคนนั่งทำงานอย่างเงียบๆ อรอนงค์และวิชัยเดินผ่านพนักงานที่หันมามอง สีหน้าพวกเขาเครียด กังวล บางคนกระซิบกัน เจ้าหน้าที่ต้อนรับนำพวกเขาไปที่ห้องประชุมเล็กๆ มุมหนึ่งของออฟฟิศ «รอสักครู่นะคะ ดิฉันจะไปเรียกคุณลดามาให้ค่ะ» เธอพูดก่อนจะปิดประตู ห้องเงียบ มีเพียงเสียงแอร์และเสียงพิมพ์คอมพิวเตอร์จางๆ จากข้างนอก วิชัยมองรอบห้อง โต๊ะประชุมไม้สีเข้ม เก้าอี้หกตัว ผนังกระจกมองเห็นออฟฟิศข้างนอก «ท่านผู้กำกับคิดอย่างไรครับ?» เขาถาม «ยังไม่รู้» อรอนงค์ตอบ «รอดูก่อนว่าเธอจะบอกอะไร» ไม่นานนัก ประตูเปิด ผู้หญิงวัยยี่สิบแปดเดินเข้ามา ผมยาวสีดำมัดเป็นหางม้า ใบหน้าซีด ดวงตาแดง เหมือนเพิ่งร้องไห้มา สวมชุดสูทสีเทา กระโปรงดำ มือถือกระเป๋าถือแน่น น.ส.ลดา เรืองศรี เลขานุการส่วนตัวของคุณชัยพร «สวัสดีค่ะ» เธอพูดด้วยเสียงสั่น «สวัสดีค่ะ คุณลดา ดิฉัน พ.ต.อ. … Read more

# Chapter 5: ลูกชายที่โกรธแค้น — คลับ The Cave ถนนเอกมัย เปิดประตูตอนเที่ยงวัน แสงแดดส่องเข้ามาผ่านประตูกระจก ทำให้ภายในดูว่างเปล่าและเงียบงัน อรอนงค์และวิชัยเดินเข้าไป กลิ่นแอลกอฮอล์และบุหรี่จางๆ ยังคงอบอวลอยู่จากคืนก่อน พนักงานกำลังเช็ดโต๊ะ จัดเก้าอี้ เตรียมเปิดกิจการในตอนเย็น «สวัสดีครับ» หนุ่มวัยยี่สิบกลางๆ ผมสั้นย้อมสีน้ำตาล สวมเสื้อยืดสีดำกับกางเกงยีนส์ เดินมาทัก «มีอะไรให้ช่วยไหมครับ?» «พ.ต.อ.หญิง อรอนงค์ จากกองสืบสวน» อรอนงค์แสดงบัตรประจำตัว «อยากสอบถามเรื่องลูกค้าของคุณค่ะ คุณชนินทร์ สุวรรณทิพย์» พนักงานขมวดคิ้ว «คุณชนินทร์เหรอครับ มาบ่อย แต่ทำไมถึงถามล่ะครับ?» «พ่อของเขาเสียชีวิตค่ะ เรากำลังสอบสวน» «โอ้» พนักงานทำหน้าตกใจ «เสียใจด้วยครับ แต่ผมคิดว่าคุณชนินทร์ไม่ค่อยสนิทกับพ่อเท่าไหร่นะครับ ผมเคยได้ยินเขาบ่นเรื่องพ่อเขาบ่อยๆ» «เขามาที่นี่เมื่อคืนหรือค่ะ?» วิชัยถาม «ครับ มาตั้งแต่เก้าโมงกว่าๆ อยู่กับเพื่อนสามคน ออกไปประมาณตีสองครึ่ง» «แน่ใจนะครับว่าเขาอยู่ตลอด?» พนักงานพยักหน้า «ครับ เขานั่งโต๊ะ VIP มุมซ้าย ผมจำได้เพราะเขาสั่งเหล้าเยอะครับ … Read more

# Chapter 4: ภรรยาที่เย็นชา — อรอนงค์ยืนอยู่หน้าประตูห้อง 12B มือขวาของเธอยกขึ้นเคาะ เสียงกังวานไปในทางเดินชั้น 12 ซึ่งเงียบกว่าชั้น 13 เล็กน้อย ห้องชั้นนี้มีสองห้อง 12A และ 12B เรียงกันไปตามทางเดิน พรมสีน้ำตาลเข้มกลืนเสียงฝีเท้า แสงไฟสีขาวนวลจากโคมไฟติดผนังสะท้อนกับประตูไม้สีเข้ม «คุณพรพิมล» อรอนงค์พูดเบาๆ «ดิฉันอยากสอบถามเพิ่มเติมอีกสักครู่» ประตูเปิดหลังจากผ่านไปประมาณสิบวินาที ผู้หญิงวัยสี่สิบห้ายืนอยู่หน้าประตู ผมยาวสีดำเกล้าเป็นมวยต่ำเรียบร้อย ใบหน้าสวย แต่เย็นชา ผิวขาวเนียน ไม่มีรอยร่องของความเศร้า ดวงตาสีดำมองมาที่อรอนงค์ด้วยสายตาไม่มีอารมณ์ พรพิมล สุวรรณทิพย์ ภรรยาคนที่สองของเหยื่อ «เชิญเข้ามาค่ะ» เธอพูด เสียงนุ่มนวล แต่ห่างเหิน อรอนงค์ก้าวเข้าไป วิชัยตามเข้ามาข้างหลัง ห้อง 12B กว้างขวางพอๆ กับห้อง 13A แต่มีความรู้สึกต่างกันโดยสิ้นเชิง ถ้าห้องบนเป็นสำนักงานผู้ชายที่เน้นความเป็นมืออาชีพ ห้องนี้เป็นพื้นที่ส่วนตัวของผู้หญิงที่ชอบความเรียบร้อย โซฟาสีครีม โต๊ะกาแฟแก้วใส แจกันดอกไม้สดสีขาว ม่านสีครีมกรองแสงแดดเข้ามาเบาๆ ทำให้ห้องดูสว่างและสงบ «นั่งค่ะ» พรพิมลชี้ไปที่โซฟา … Read more

คดีปิดตายบนชั้น 13 The 13th Floor Mystery เช้าวันที่ 15 มกราคม 2026 ตึกคอนโดหรู The Zenith สุขุมวิท กรุงเทพฯ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเคาะประตูห้อง 13A ครั้งที่สิบสอง… แต่ไม่มีคำตอบ เมื่อตัดโซ่กันขโมยและเปิดประตูได้ พวกเขาพบ คุณชัยพร สุวรรณทิพย์ เศรษฐีนักธุรกิจวัย 52 ปี นั่งอยู่บนโซฟาในท่าทางเรียบร้อย… แต่เสียชีวิตแล้ว รอยแทงตรงหัวใจ อาวุธหายไป เลือดไม่มีบนพื้น 🔒 ห้องปิดตาย ห้องล็อคตายจากภายใน CCTV ไม่พบใครเข้าออก ไม่มีทางลับ ไม่มีหน้าต่างหลบหนี คำถาม: ฆาตกรเข้ามาได้อย่างไร? และหนีออกไปได้อย่างไร? 👮 นักสืบ พ.ต.อ.หญิง อรอนงค์ สุริยะวงศ์ ผู้กำกับการกองสืบสวน กองบัญชาการตำรวจนครบาล เย็นชา เฉียบคม logic-driven มีชื่อเสียงในการแก้คดียาก ร.ต.อ. วิชัย มณีรัตน์ … Read more